موزه هنر کیمبل
  • نظرها: 0
  • ۰۰:۴۰:۰۰ | دوشنبه, ۳ / آبان / ۱۳۹۵
  • در موزه
  • توسط ارگان معماری
  • نمایش ها: 245
  • آمریکا, لویی کان
  • چاپ نوشته هاچاپ پی دی اف

موزه هنر کیمبل

به گزارش ارگان معماری:اوج به کارگیری عملکردگرایانه و معناگرایانه نور در معماری را می توان در موزه هنر کیمبل تگزاس آمریکا مشاهده کرد. این ساختمان که در طول دوران مختلف همواره جزو زیباترین آثار معماری بوده و معمار آن لویی کان به دلیل حساسیتش نسبت به نور در طراحی به شاعر نورپرداز معروف شده است.

فروشگاه معماری

 موزه هنر کیمبل

به گزارش ارگان معماری:اوج به کارگیری عملکردگرایانه و معناگرایانه نور در معماری را می توان در موزه هنر کیمبل تگزاس آمریکا مشاهده کرد. این ساختمان که در طول دوران مختلف همواره جزو زیباترین آثار معماری بوده و معمار آن لویی کان به دلیل حساسیتش نسبت به نور در طراحی به شاعر نورپرداز معروف شده است.

لویی کان معمار استونی تبار آمریکایی بود. نام اصلی او «ایتزه لیب اشموئیلوسکی» بود. در چند موسسه دانشگاهی از جمله دانشگاه ییل، انستیتو تکنولوژی ماساچوست و دانشگاه پنسیلوانیا تدریس می‌ کرد. او یکی از اعضاء اصلی تیم سیام بود. او در نیویورک به سال ۱۹۷۴ درگذشت. کان معتقد بود: "سنتی بودن در معماری مانند سایر موارد به این معنا نیست که گذشته را دوباره تجدید کنیم، بلکه باید از آن و با امکانات معاصر استفاده کنیم."

 موزه هنر کیمبل

در آثار کان تجربیات معماری مدرن، الهامات معماری کلاسیک یونان، معماری قرون وسطی، معماری اسلامی و حتی آکادمیسم قرن 19 اروپا را می توان دید. وی به شیوه بوزار (مدرسه هنزهای زیبای پاریس) تعلیم یافت. او در اکثر کارهایش تحت تاثیر مکتب بوزار بود و از همین روست که در کارهای او نوعی نگرش به تاریخ پیدا است. قرینه سازی، فضاهای بزرگ و حجم های هندسی متوازن عواملی بودند که در آن زمان وی را از پیوستن به نهضت های درحال توسعه مکاتب مدرن بازداشت. آثار او نه در قالب معماری ارگانیک لوید رایت و نه در قالب نهضت های مدرن کوربوزیه جای میگیرد. موزه هنر کیمبل از یک سری طاق های مدور بتنی و متصل به هم، شامل 13 حجم پر که فضاهای اصلی را تشکیل می دهند و سه حجم خالی و باز به فضای بیرون تشکیل شده است که به فرم C سازماندهی شده اند. موزه در باغی بزرگ که اطراف آن را زمین وسیعی احاطه کرده است قرار دارد و به همین دلیل ساختمان در سطح افق گسترده شده است.

لویی کان ملایم ترین سطح نور روز را برای روشنایی محیط موزه انتخاب کرد، با این هدف که اشعه ماورای بنفش نور خورشید، تاثیر مخربی نداشته و یا حداقل بسیار کم باشد. پیش ورودی مجموعه شامل یک حیاط در درون فرم C شکل و حجمی خالی در انتهای آن می باشد. سه حیاط مرکزی در دل گالری ها ارتباط با محیط بیرون را فراهم و فرصتی برای توقف و تغییر ایجاد می کنند. نور این حیاط ها توسط درختان ظریفی که شاخه های آن بر روی شبکه های سیمی در بالا با پوششی نیمه شفاف کشیده شده است، کنترل می گردد.

اشتراک
  • Twitter
  • del.icio.us
  • Digg
  • Facebook
  • Technorati
  • Reddit
  • Yahoo Buzz
  • StumbleUpon

دیدگاه دیگران (بدون دیدگاه)...

Leave a reply

نام:: فیلد اجباری.
آدرس رایانامه: فیلد اجباری. غیر فعال
وبسایت::
کد امنیتی:: فیلد اجباری.
دیدگاه: فیلد اجباری.