• ۱۳۹۵/۰۸/۲۵ ۰۰:۴۰:۰۰
  • در معماری و طراحی داخلی شهرک
  • توسط argan2
  • بازدید: 491
  • اخرین ویرایش: ۱۳۹۶/۰۸/۱۳ ۲۰:۲۱:۴۳
  • چاپ نوشته هاچاپ پی دی اف
زیستگاه 67

زیستگاه 67

شهرک مونترال

به گزارش ارگان معماری:زیستگاه 67 یا همان habitat 67، پروژه ای مسکونی در مونترال کانادا است که توسط موشه سفدی (Moshe Safdie) در سال 1967 طراحی شد. این پروژه در حقیقت، یک راه حل تجربی برای مسکن با کیفیت بالا در محیط های متراکم شهری بود.

موشه سفدی، از واحدهای پیش ساخته مدولار استفاده کرد تا بتواند هزینه های مسکن و اجاره را کاهش دهد. با تأملی در مورد این مجتمع مسکونی می بینیم که دو ایده در یک پروژه اعمال شده؛ یکی در مورد پیش ساختگی و نظام مدولار و دیگری در مورد نوع جدیدی از آپارتمان سازی. البته در اصل این پروژه ی پایان نامه خود موشه سفدی در دانشگاه مک گیل در سال 1961 با عنوان "گزینه ای برای زندگی شهری" بود که در آن به بررسی "سیستم های ساختمانی مدولار سه بعدی" پرداخت. چند وقت بعد، مشاور پایان نامه اش؛ لویی کان (Louis Kahn) از او خواست که پروژه را برای نمایشگاه جهانی 1967 ارائه بدهد.


 زیستگاه 67

موشه سفدی، نظریه اصلی خود را به یک طرح جامع و کامل که شامل مراکز خرید، مدرسه و 1000 واحد مسکونی بود، توسعه داد. با وجود اینکه سفدی فقط 23 سال داشت، طرح او مورد تایید قرار گرفت. این روش که حیاط هر خانه، پشت بام خانه دیگری باشد (که در کشور عزیزمان ایران هم دیده می شود)، روشی است مبتکرانه که باعث ایجاد جریان هوای تازه و استفاده از حداکثر نورطبیعی برای هر واحد مسکونی می شود. این مجتمع مسکونی، همچنان به عنوان مجموعه ای موفق در خدمت ساکنین خود می باشد.

شهرک

گفتنی است؛ این طرح تجربی خانه سازی به حدی قابل توجه بود که به سمبل نمایشگاه بین المللی مونترال کانادا تبدیل گردید؛ نمایشگاهی که این طرح جزئی از آن بود. در این پروژه موارد مربوط به عرف خانه سازی از نظر فرم یا ساخت و ساز، کمتر به چشم می خورد. معمار این طرح بیشتر در جستجوی استفاده از تکنولوژی مدرن بود (خصوصاً تولید انبوه و روش های صنعتی تولید اتومبیل های موتوردار) واحدهای اقامتی به صورت پیش ساخته تولید شده اند (مکعب های بتنی با ابعاد 11/7 متر طول و 5/3 متر عرض در 3 متر ارتفاع) که شامل حمام فایبر گلاس قالب گیری شده یک تکه و تمامی تجهیزات سرویس ها و لوازم توکار می باشد.

 زیستگاه 67

واحدها پس از این مرحله، در داخل سازه اصلی جاسازی می شدند، اما ظاهراً به روشی تک کاره که یکی بر روی دیگری به صورتی سست گذاشته می شدند. در حقیقت این واحدها 3 سازه هرمی شکل ایجاد کرده اند که هر کدام دارای یک هسته آسانسور می باشد که دسترسی به سکوهای باز یا مسیرهای پیاده ترازهای بالاتر را ایجاد می نمایند؛ این واحدها طرحی پر پیچ و خم در پلان داشته و از طریق پل هایی مرتبط با جزیره های مجزا به یکدیگر متصل شده اند. در این طرح هیچگونه نمای قابل بازشناسی و یا به هم پیوستگی در ترکیب بندی کلی و هیچ سلسله مراتبی از فضا به چشم نمی خورد. واحدهایی با دو، سه و چهار اتاق خواب که اکثراً در دو تراز و در آپارتمان هایی با اندازه و چیدمان های متفاوت طراحی شده اند. این واحدها معمولاً به روش عمودی ساماندهی شده و اکثراً دارای فضاهای نشیمن با ارتفاع دو طبقه می باشند. همگی این واحدها دارای تراس هایی بر روی سقف واحد زیرین هستند.

 زیستگاه 67

در این پروژه مشکلاتی مربوط به روش تولید صنعتی ساختمان و پیش ساختگی قطعات ساختمانی به وجود آمد که امروزه با آنها آشنایی داریم. این پروژه از نظر اقتصادی موفق نبود، اگر چه در تولید انبوه (تنها 354 واحد از 1000 واحد پیش بینی شده ساخته شدند) می توانست نهایتاً منجر به کاهش قیمت تمام شده هر واحد گردد. ترکیب واحدها به روش های مختلف، باعث نیاز به فعالیت کارگاهی بیشتر شد و صرفه اقتصادی استتفاده از واحدهای استاندارد را از بین برد. نصب واحدها به دلیل تفاوت در وزن و اندازه هر واحد، پیچیده بود و همچنین انتقادهایی بر حدود پیش ساختگی وجود داشت؛ چرا که پس از نصب هر واحد، هنوز مقدار زیادی از کار باقی می ماند. سکوهای دسترسی بیرونی به دلیل شرایط سخت آب و هوایی زمستان در مونترال کانادا نامناسب تشخیص داده شدند.

اشتراک

دیدگاه دیگران (بدون دیدگاه)...

Leave a reply

نام:: فیلد اجباری.
آدرس رایانامه: فیلد اجباری. غیر فعال
وبسایت::
کد امنیتی:: فیلد اجباری.
دیدگاه: فیلد اجباری.